جرعه هايي از کلام نور
احاديث امام هادي (ع)
1. فروتنى آن است که با مردم چنان کنى که دوست دارى با تو چنان باشند.
(المحجة البيضاء ، ج 5 ، ص 225)
2. براى خداوند بقعههايى است که دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود و دعاى دعاکننده را به اجابت رساند ، و حائر حسين (ع) يکى از آنهاست.
(تحفالعقول ، ص 510)
3. هر کس از خدا بترسد ، مردم از او بترسند ، و هر که خدا را اطاعت کند ، از او اطاعت کنند ، و هر که مطيع آفريدگار باشد ، باکى از خشم آفريدگان ندارد ،
و هر که خالق را به خشم آورد ، بايد يقين کند که به خشم مخلوق دچار مىشود.
(تحف العقول ، ص 510)
4. کسى که چهل روز گوشت نخورد بد خلقى پيدا کند ، و کسى که چهل روز پى در پى نيز گوشت بخورد اخلاقش بد مىشود.
(بحار الانوار + ج 56 ، ص 326)
5 . به راستى که خدا ، جز بدانچه خودش را وصف کرده ، وصف نشود . کجا وصف شود آنکه حواس از درکش عاجز است ، و تصورات به کنه او پى نبرد ، و در ديدهها نگنجد ؟ او با همه نزديکيش دور است و با همه دورىاش نزديک . کيفيت و چگونگى را پديد کرده ، بدون اينکه خود کيفيت و چگونگى داشته باشد . مکان را آفريده بدون اينکه خود مکانى داشته باشد . او از چگونگى و مکان بر کنار است . يکتاى يکتاست ، شکوهش بزرگ و نامهايش پاکيزه است.
(تحف العقول ، ص 510)
6. هر که بر طريق خداپرستى محکم و استوار باشد ، مصائب دنيا بر وى سبک آيد ، گر چه تکه تکه شود.
(تحف العقول ، ص 511)
7. اگر بگويم کسى که تقيه را ترک کند مانند کسى است که نماز را ترک کرده ، راست گفتهام.
(تحف العقول ، ص 511)
8. شخص شکرگزار ، به سبب شکر ، سعادتمندتر است تا به سبب نعمتى که باعث شکر شده است . زيرا نعمت کالاى دنياست و شکرگزارى ، نعمت دنيا و آخرت است .
(تحف العقول ، ص 512)
9. خداوند دنيا را سراى امتحان و آزمايش ساخته و آخرت را سراى رسيدگى قرار داده است ، و بلاى دنيا را وسيله ثواب آخرت ، و ثواب آخرت را عوض بلاى دنيا قرار داده است.
(تحف العقول ، ص 512)
10. ستمکار بردبار ، بسا که به وسيله حلم و بردبارى خود از ستمش گذشت شود و حقدار نابخرد ، بسا که به سفاهت خود ، نور حق خويش را خاموش کند.
(تحف العقول ، ص 512)
11. کسى که خود را سبک مىشمارد ، از شر او در امان مباش.
(تحف العقول ، ص 512)
12. اگر همه مردم مسيرى را انتخاب کنند و در آن گام نهند ، من به راه کسى کهتنها خدا را خالصانه مىپرستد خواهم رفت.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 245)
13. حسد نيکوييها را نابود سازد.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
14. تکبر و غرور ، دشمنى آورد.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
15. فقر يعنى آزمندى نفس است و نااميدى بسيار.
(بحار الانوار + ج 78 ، ص368)
16. بخل ناپسندهترين خلق و خوى است.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
17. طمع خصلتى ناروا و ناشايست است.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
18. امام هادى (ع) به کسى که در ستايش از ايشان افراط کرده بود فرمودند : از اين کار خوددارى کن که تملق بسيار ، بدگمانى به بار مىآورد ، و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد ، از تملق او دست بردار و حسن نيت نشان ده.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
19. هر گاه در زمانهاى عدل بيش از ظلم رايج باشد ، بدگمانى به ديگرى حرام است ، مگر آنکه آدمى بدى از کسى ببيند ، و هرگاه در زمانهاى ظلم بيش از عدل باشد ، تا وقتى که آدمى خيرى از کسى نبيند ، نبايد به او خوشبين باشد.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
20. بهتر از نيکى نيکوکار است ، و زيباترين از زيبايى ، گوينده آن است ، و برتر از علم حامل آن است ، و بدتر از بدى ، عامل آن است ، و وحشتناکتر از وحشت ، آورنده آن است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
21. از کسى که بر او خشم گرفتهاى ، صفا و صميميت مخواه و از کسى که به وى خيانت کردهاى ، وفا مطلب ، و از کسى که به او بدبين شدهاى ، انتظار خيرخواهى نداشته باش ، که دل ديگران براى تو همچون دل تو براى آنهاست.
(مسند الامام الهادى ، ص 305)
22. خشم بر زير دستان از پستى است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
23. هر که از خود راضى باشد ، خشمگيران بر او زياد خواهند بود.
(مسند الامام الهادى ، ص 303)
24. مقدرات چيزهايى را بر تو نمايان مىسازد که به فکرت خطور نکرده است.
(مسند الامام الهادى ، ص 303)
25. نارضايتى پدر و مادر ، کم توانى را به دنبال دارد و آدمى را به ذلت مىکشاند.
(مسند الامام الهادى ، ص 303)
26. مردم در دنيا با اموالشان و در آخرت با اعمالشان هستند.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
27. مسخرگى ، تفريح سفيهان و کار جاهلان است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
28. وقت جان دادنت نزد خانوادهات را به ياد آر که در آن هنگام طبيبى جلوگير مرگت و دوستى نفع رسانت نباشد.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
29. جدال ، دوستى قديمى را تباه مىکند و پيوند محکم را مىگسلد و کمترين چيزىکه در آن است کوشش براى غلبه بر ديگرى است ، که آن هم ريشه علتهاى جدايى است.
( مسند الامام الهادى ، ص 304)
30. حکمت ، اثرى در دلهاى فاسد نمىگذارد.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
31. براى نعمتها همسايه خوبى شويد و با شکرگزارى به افزودن آن اميدوار باشيد.
(مسند الامام الهادى ، ص 305)
32. گلايه کليد گرانبارى است ، ولى گلايه بهتر از کينهتوزى است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
33. نادان ، اسير زبان خويش است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
34. افسوس کوتاهى کارهاى گذشته را با تلاش در آينده جبران کنيد.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
